Gabungan antara sains dan falsafah, feng shui Korea amat penting bagi kemakmuran dan kesejahteraan rakyat Korea.
<Sebuah lukisan daripada Yusanrok, sebuah buku yang memperincikan tapak-tapak bertuah di seluruh Korea.>
Feng shui, geografi Timur
Walaupun di Korea moden, persoalan pertama yang mesti dijawab sebelum sesebuah rumah dibina ialah sama ada tapak tersebut bertuah atau tidak (tapak bertuah disebut "myeongdang" dalam bahasa Korea). Persoalan yang sama diajukan ketika memilih tapak untuk makam ibu bapa, yang mana seorang pakar feng shui (individu yang memiliki bakat nubuat) akan dirujuk sebelum lokasi makam ditandakan. Pegangan terhadap konsep myeongdang di Korea tidak dikaitkan dengan agama, kelas sosial atau tahap pendidikan tertentu; sebaliknya, ia merupakan adat lama yang diwariskan selama beribu-ribu tahun. Sejak zaman purba, orang Korea percaya bahawa keharmonian antara fenomena semula jadi seperti hujan, angin dan perubahan musim, serta antara ciri geografi persekitaran terdekat seseorang seperti gunung, kawasan berair dan tanah, menyumbang kepada kesihatan dan kebahagiaan manusia. Inti pati kepercayaan ini ialah bahawa membina kediaman di atas myeongdang yang baik (juga disebut "teoh"), menetap di sana sepanjang hayat, dan dikebumikan di atas myeongdang yang sama baiknya akan membawa kedamaian dan kemakmuran kepada diri sendiri serta keturunan. Kepercayaan inilah, digabungkan dengan teori bahawa nasib masyarakat manusia berasaskan yin-yang dan lima unsur, yang melahirkan pelbagai ramalan mengenai takdir atau tuah/malang umat manusia. Ramalan sedemikian kemudiannya disistematikkan dalam Daoisme, lalu membawa kepada perkembangan feng shui (disebut "pungsu jiri" dalam bahasa Korea), sebuah sains ekologi rohani Timur yang unik.
<Makam gundik diraja Park (1770-1822), gundik kepada Raja Jeongjo (yang memerintah dari 1776 hingga 1800), dipindahkan daripada lokasi asalnya ke lokasi semasa berdasarkan hujah bahawa lokasi awalnya merupakan myeongdang yang tidak diingini.>
Pungsu, tenaga hidup Bumi yang terbentuk oleh angin dan air
Aksara Cina bagi perkataan "pungsu (feng shui)" secara harfiah diterjemahkan sebagai "angin" dan "air." "Pung (angin, 風)" mewakili iklim dan Bumi, manakala "su (air, 水)" merujuk kepada segala sesuatu yang berkaitan dengan air. Pada asasnya, prinsip dasar pungsu menetapkan bahawa tenaga hidup yang meresap melalui Bumi melalui laluan tetap membawa tuah atau bencana kepada manusia, bergantung pada cara ia ditemui. Tenaga hidup, atau ki (chi dalam bahasa Cina), dikatakan bergerak melalui laluan tertentu, sebagaimana darah dalam tubuh manusia mengalir melalui salur yang tetap. Oleh itu, seseorang yang mempunyai ki yang baik menikmati tuah dan kemakmuran sepanjang hayat. Namun jika sebuah rumah dibina di tempat pelbagai laluan ki bertindih, keluarga yang tinggal di rumah itu akan makmur selama beberapa generasi. Jika lokasi sedemikian menjadi tapak sebuah daerah atau wilayah, seluruh negara akan makmur selama bertahun-tahun akan datang; dan jika digunakan sebagai tapak makam leluhur, keluarga tersebut akan melahirkan ramai tokoh ternama.
Kepercayaan bahawa Bumi dipenuhi tenaga berasaskan persepsi terhadap Bumi sebagai makhluk hidup. Seperti tubuh manusia yang mempunyai salur darah untuk membawa nutrien dan oksigen ke pelbagai bahagiannya, Bumi dipercayai mempunyai urat yang serupa.
<Yundo, sejenis kompas, ialah alat penting bagi pakar feng shui untuk mentafsir tenaga Bumi.>
<Pelbagai jenis yundo.>
<Manual yundo 24 tingkat yang dicetak pada tahun 1848. Ia mengandungi empat arah mata angin utama, lapan trigram dalam I Ching yang menerangkan nasib, 10 Batang Langit (Cheongan), 12 Cabang Bumi (Sibiji) yang melambangkan 12 dewa pahlawan dalam Taoisme yang melindungi Bumi, serta 24 istilah suria. Kesemuanya disusun secara sistematik pada dail dalam tingkat-tingkat mengikut teori Yin-Yang dan Lima Unsur. Pengamal feng shui menggunakan alat ini untuk mengenal pasti ciri topografi, jumlah dan aliran angin serta air, dan ki yang tertumpu di bawah tanah bagi menemukan tapak bertuah yang harmoni dengan alam.>
Pungsu jiri moden: Alternatif baharu kepada geografi berasaskan kehidupan dan alam sekitar
Hari ini, pungsu difahami dan diterapkan dengan cara baharu. Istilah "mencari teoh," yang merujuk kepada pencarian myeongdang, menyerupai istilah moden "penentuan kedudukan." Keadaan bagi "mencari teoh" boleh berbeza dengan ketara bergantung pada individu dan tanah itu sendiri. Keadaan semula jadi termasuk topografi, ciri geologi, iklim (angin, suhu), dan kehadiran air mestilah harmoni dengan keadaan sosial dan ekonomi seperti pengangkutan, pasaran, tenaga kerja, keadaan tanah, bahan mentah dan bekalan elektrik. Sebagai contoh, ketika merancang sebuah bandar, lokasi kawasan industri, kediaman dan perniagaan, serta arah hadap setiap kawasan dan lokasi balai bomba, hospital, dewan bandar, sekolah dan taman, semuanya disemak silang secara menyeluruh dari segi kesahihan dan ketepatan menurut prinsip pungsu. Prinsip pungsu jiri masih dipertimbangkan hingga hari ini ketika menentukan tapak bagi kemudahan penting negara.
<Peta pungsu yang dihasilkan pada abad ke-20 bagi sebuah bandar myeongdang terkenal di bandar Daejeon.>
Konsep pungsu hari ini merangkumi, dalam kadar yang seimbang, pendekatan falsafah ekologi berasaskan sains dan pendekatan historio-geografi berasaskan pengalaman. Ringkasnya, ia mencari "keharmonian atau keseimbangan dengan alam" melalui perealisasian hubungan ideal antara struktur dan persekitaran semula jadi, agar penghuninya menikmati kualiti hidup tertinggi.
<Record of Jiri ialah sebuah buku yang diterbitkan semasa Dinasti Joseon yang mengandungi penjelasan tentang pungsu.>
* Foto ihsan Pentadbiran Warisan Budaya Korea.