Ten innowacyjny i porywający gatunek tradycyjnej muzyki koreańskiej łączy różne instrumenty perkusyjne, tworząc doskonałą harmonię.

Samulnori („samul” oznacza „cztery rzeczy”, a „nori” — „zabawę” lub „grę”) to kwartet perkusyjny złożony z buku (bębna beczkowego), janggu (bębna w kształcie klepsydry), jingu (gongu) i kkwaenggwari (małego gongu). Jego wzorce rytmiczne wywodzą się z pungmulgut (muzyki ludowej i religijnej) lub nongak (muzyki wiejskich kapel), wykonywanych na zewnątrz z elementami akrobatyki i tańca. Samulnori powstało w 1978 roku, gdy Kim Duk Soo wyodrębnił z pungmulgut dynamiczne i kunsztowne wzorce rytmiczne na potrzeby występu w przestrzeni zamkniętej. Zasadą samulnori jest przechodzenie między napięciem a odprężeniem. Improwizując rytmy oparte na kilku wzorcach rytmicznych, wykonawcy dążą do osiągnięcia doskonałej integracji czterech instrumentów perkusyjnych. Od czasu założenia Samulnori przez Kim Duk Soo w 1978 roku artysta podróżował po świecie, występując na ponad 5 000 scen pod nazwą Samulnori.

Samulnori występował na całym świecie i współpracował z wieloma wysoko cenionymi muzykami międzynarodowymi, których style obejmują gatunki od jazzu po pop.
Samulnori odgrywa harmonię kosmosu, jednocząc naturę i człowieka zgodnie z zasadą przemian yin i yang. Każdy instrument jest związany z jednym z elementów świata natury.
Kkwaenggwari (mały gong) wykonuje się głównie z mosiądzu, z domieszkami złota lub srebra. Trzyma się go w dłoni i gra na nim bambusową pałeczką. Jedna ręka trzyma pałeczkę, druga odpowiada za tłumienie wydobywanego dźwięku. Muzyk grający na tym instrumencie często pełni rolę lidera, sygnalizując przejścia w muzyce. Ponieważ każdy instrument jest związany z jednym z żywiołów natury, kkwaenggwari łączy się z błyskawicą.
Jing to duży gong, w który uderza się miękko obitą pałką. Na instrumencie tym można grać na kilka sposobów: zawieszonym na ramie, trzymanym w dłoni za uchwyt albo obiema rękami. Jing powinien wydawać falujący dźwięk, naśladujący kształt koreańskich dolin. Dlatego jing jest kojarzony z wiatrem.
Janggu często nazywa się bębnem klepsydrowym, co nawiązuje do jego kształtu. Janggu ma dwie strony, każdą z innym rodzajem skórzanej membrany. Jedna strona wydaje dźwięk wysoki, druga niski. Instrument ten jest kojarzony z deszczem.
Buk to bęben beczkowy, wykonany z kawałka wydrążonego drewna oraz dwóch skórzanych membran przywiązanych do obu stron korpusu. Gra się na nim jedną pałką; odpowiada za basowe brzmienie zespołu. Buk jest związany z chmurami.

* Zdjęcia dzięki uprzejmości Koreańskiej Organizacji Turystycznej.
* Próbki muzyczne dzięki uprzejmości wytwórni płytowych.