Kore halk müziğinin en tanınmış türü olan minyo, sıradan insanların kalp kırıklığı, mücadele ve umutsuzluk sözleriyle onların yüreğini yansıtır.
Gangwon-do Arirang
Mook Gye-wol, Yi Eun-ju, Ahn Bi-chui tarafından icra edilmiştir
Minyo (Kore halk şarkısı) kelime anlamıyla halk kültürünün şarkısı demektir. Bu nedenle Minyo, Koreliler tarafından en sık söylenen geleneksel müziktir. Kore halk şarkıları, Korelilerin acı-tatlı duygularını barındırır. Pirinç tarlalarında ya da tarlalarda çalışırken, sevgilileriyle ilişkileri sona erdiğinde ve hayatları sıkıntılı olup üzerlerine ağır geldiğinde şarkı söylerlerdi.
Minyo, bölgeye göre genel olarak üç türe ayrılır: Gyeonggi, Namdo ve Seodo Minyo. Gyeonggi Minyo geleneksel olarak Seul çevresindeki orta bölgede yaygınken, Namdo Minyo Jeolla-do çevresindeki güney bölgede, Seodo Minyo ise Pyeongan-do ve Hwanghae-do çevresinde yer alan kuzeybatı bölgede (günümüz Kuzey Kore’si) yaygındır.
Gyeonggi minyo: Taepyeong-ga
Yi Choon-Hee tarafından icra edilmiştir
Namdo Minyo: Huiyeo Neungcheong
Kim So-Hee, Park Gui-Hee, An Hyang-Nyeon, Oh Jung-Sook, Nam Hae-Sung tarafından icra edilmiştir
Seodo Minyo: Gin-Ari ve Jajin-Ari
Kim Gwang-Sook tarafından seslendirilmiştir
Gyeonggi minyo genel olarak kıvrak bir tempo ve neşeli bir ruh hâliyle karakterize edilir. Müzik ilerledikçe insan kendini mutlu ve coşkulu hisseder. Namdo Minyo ise nispeten yavaş bir tempoya ve sert, koyu bir tınıya sahiptir. Keskin biçimde dönüşümlü melodisi, insana derin ve içe dönük bir umutsuzluk hissi verir. Seodo Minyo; yüksek, berrak nazal tonları ve zarif vibratosuyla öne çıkar; bu özellikler yalnızca yoğun bir ağıt ve keder duygusu yaratmakla kalmaz, aynı zamanda gündelik yaşamın neşe ve mutluluğunu ifade etme gücünü de taşır. Gyeonggi Minyo’nun aksine, serin bir sonbahar göğünü anımsatan yavaş bir tempoya ve saf, dingin bir duyguya sahiptir.
* Müzik örnekleri plak şirketlerinin izniyle kullanılmıştır.