Luksusowa koreańska dzika zielona herbata z gór Jirisan – ręcznie prażona herbata liściasta Sejak

Rzadki Sejak z wiosennych szczytów – dziedzictwo herbaty: Wytwarzany wyłącznie z młodych, delikatnych pąków liści herbaty, ręcznie zbieranych jeden po drugim między Gogu (dniem około 20 kwietnia) a Ipha (dniem około 5 maja) w odległych, dzikich ogrodach Hwagae, aby uchwycić optymalną sezonową równowagę składników odżywczych i smaku.

Długotrwały charakter i niezmienna jakość smaku: Ceniony jako najbardziej lubiana klasa premium przez cały rok; podczas gdy subtelny charakter bardzo wczesnej herbaty Ujeon szybko przemija, Sejak pięknie zachowuje z czasem swój łagodny smak, pełne body i aromat.

Tradycyjne rzemiosło ręcznego prażenia: Odmienne od odmian chińskich czy japońskich; liście są starannie podgrzewane w gorącym żelaznym naczyniu w ciągu kilku godzin od zbioru, delikatnie rolowane rękami rzemieślników i naturalnie suszone w cieniu, co nadaje im subtelne wykończenie.

Subtelna, złożona głębia naparu: Daje wyjątkowo czysty, klarowny, jasny napar o wyrafinowanym i eleganckim profilu umami, przygotowany tak, by z jednej porcji komfortowo uzyskać cztery do pięciu bogatych parzeń bez utraty charakteru.

Czysty profil wellness o niskiej kaloryczności: Naturalnie bogata w wysokie stężenia antyoksydacyjnych katechin, aminokwasów i witaminy C, które wspierają zdrowie serca i promienny wygląd skóry, czyniąc z tego autentycznego opakowania herbaty liściastej 1,8 uncji (50 g) wyjątkowy element zdrowego stylu życia.

Jak zaparzyć filiżankę koreańskiej zielonej herbaty

Istnieje kilka warunków, które decydują o dobrej filiżance zielonej herbaty: od jakości wody i herbaty oraz temperatury wody, po moment dodania herbaty do czajniczka i czas parzenia — wszystko to może wpłynąć na efekt końcowy.

Przy przygotowywaniu herbaty do picia herbaty oolong zalewa się gorącą wodą, natomiast woda używana do herbaty czarnej powinna być niemal wrząca. Woda do zielonej herbaty powinna być znacznie chłodniejsza, nigdy nie cieplejsza niż 80°C (176°F). W przypadku zielonej herbaty wysokiej jakości ważne jest parzenie jej w wodzie o temperaturze około 50–60°C (122–140°F). Ma to ograniczyć uwalnianie katechin i pobudzić działanie aminokwasów, które odpowiadają za orzeźwiający smak zielonej herbaty. Zasadniczo zieloną herbatę niższej jakości (większość herbat w torebkach) należy parzyć w wodzie podgrzanej do 70–80°C (158–176°F); to temperatura niższa niż w przypadku innych herbat, aby zminimalizować gorzki smak. Jeśli woda jest zbyt gorąca albo liście pozostaną w niej zbyt długo, najdelikatniejszy smak zostaje utracony, a pojawiają się nuty goryczy. Przy przygotowywaniu herbaty należy dodać 50 cm³ wody (powinna być zagotowana, a następnie ostudzona do 50–60°C) do 2 gramów herbaty na osobę i pozostawić na 1–2 minuty przed piciem.

Aby przygotować zieloną herbatę po koreańsku, używa się zestawu herbacianego składającego się zazwyczaj z czajniczka oraz trzech lub pięciu filiżanek, mniejszych niż angielskie, lecz większych niż małe chińskie. Dodatkowo stosuje się dużą misę do studzenia zagotowanej gorącej wody, z dzióbkiem ułatwiającym przelanie ostudzonej wody do pustego czajniczka. Woda w tej dużej misie służy również do ogrzania czajniczka i filiżanek przed wsypaniem herbaty.

Jak podawać i pić koreańską zieloną herbatę

Dado to koreańskie słowo oznaczające dosłownie „drogę herbaty”, czyli ceremonię herbacianą, a szerzej — etykietę związaną z formalnym piciem herbaty. Początkowo poszczególne kroki mogą wydawać się skomplikowane, jednak ich opanowanie nie zajmuje dużo czasu, a picie herbaty — w samotności lub w towarzystwie — może stać się częścią codziennego życia. Doświadczając tej ceremonii, można w pełni zrozumieć, że nie jest ona pokazem ani czymś tak skomplikowanym i sztywnym jak japońska, ponieważ Koreańczycy uważają, że podczas wspólnego picia herbaty bardzo ważne jest zachowanie naturalności, choć dado rozwinęło się także jako pomoc w medytacji i oczyszczaniu umysłu z niepotrzebnych myśli. To sposób, by cieszyć się wszystkimi przyjemnościami, jakie daje herbata.

Proces nalewania wody i umieszczania herbaty w czajniczku nazywa się tooda. Umieszczenie herbaty, zależnie od kolejności dodawania wody i liści, może być określane jako górne, środkowe lub dolne. Przy górnym umieszczeniu najpierw nalewa się wodę, a następnie dodaje herbatę. Przy środkowym umieszczeniu nalewa się wodę do połowy, dodaje herbatę, po czym dolewa się więcej wody. Przy dolnym umieszczeniu najpierw umieszcza się herbatę, a następnie zalewa ją wodą; metodę tę uznaje się za bardziej odpowiednią zimą. Latem preferuje się umieszczenie górne, natomiast wiosną i jesienią odpowiednie jest umieszczenie środkowe. Pierwszą porcję z nowo zaparzonej herbaty nalewa się bezpośrednio do filiżanek, po trochu, tam i z powrotem trzy razy, aż filiżanki się napełnią, aby równomiernie rozprowadzić mocniejszy napar wypływający z dna czajniczka. W czajniczku nie może pozostać woda, ponieważ rozwinęłaby niepożądany gorzki smak.

Koreańską zieloną herbatę pije się zwykle, trzymając filiżankę obiema rękami. Pierwszym krokiem jest oglądanie barwy herbaty, drugim — wdychanie jej aromatu, trzecim — smakowanie jej na języku, czwartym — śledzenie smaku w gardle, a na końcu delektowanie się utrzymującym się posmakiem w ustach.

Woda do drugiej i kolejnych filiżanek może być nieco gorętsza niż ta użyta do pierwszego parzenia. Ponieważ liście już zmiękły, woda powinna pozostawać na nich tylko przez bardzo krótką chwilę, a następnie napar przelewa się do misy z dzióbkiem, którą podaje się między osobami nalewającymi sobie herbatę bezpośrednio. Pozwala to uniknąć przekazywania filiżanek tam i z powrotem. Zwykła zielona herbata po trzech parzeniach zazwyczaj traci większość smaku, natomiast bardzo dobra herbata może posłużyć do przygotowania czterech lub pięciu rund. Zużyte liście herbaty można wykorzystać na wiele sposobów: w kuchni, w kąpieli, jako płukankę do włosów lub do usuwania zapachu z lodówki itp.